رهبر انقلاب توصیه کردند خانم‌ها این کتاب را بخوانند

منبع : خبرگزاری میزان کد خبر: 1117889
تاکنون آثار متعددی درباره حجاب نوشته شده است، اما این اثر تلاش دارد تا با نگاهی جدید به این موضوع بپردازد. «خاطرات سفیر» یک کتاب خواندنی است که چندی پیش رهبر معظم انقلاب مطالعه آن را به خانم‌ها توصیه کردند.


به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری میزان به نقل از پایگاه خبری حوزه هنری، برای جامعه ای که از یک سو همچنان به سنت ها وابسته است و از سوی دیگر، میل به مدرنیته دارد، پایبندی به ارزش های دینی و حتی عرفی ممکن است محل پرسش برای بسیاری از افراد جامعه باشد. چنان که در جامعه ایران، به عنوان یکی از جوامعی که چنین ویژگی ای دارد، بارها و بارها دیده شده و حتی پیشینه تاریخی دارد. حجاب و پایبندی به آن، یکی از موضوعاتی است که به یکی از پرسش های ذهنی جوانان تبدیل شده است. هرچند بارها و بارها آثار متعددی در این باره نوشته و منتشر شده است، اما پرسش های اساسی در این زمینه همچنان وجود دارد. کتاب «خاطرات سفیر» نوشته نیلوفر شادمهری، که اخیراً از سوی انتشارات سوره مهر به چاپ رسیده، تلاش دارد تا با نگاهی جدید به چالش های ذهنی این دسته از مخاطبان پاسخ دهد.

«خاطرات سفیر» دربردارنده خاطرات دانشجوی مسلمانی است که در فرانسه با چالش های مختلفی روبه رو می شود که رعایت حجاب یکی از آن هاست. تصور ذهنی نادرست مردم فرانسه از اسلام و مسلمان و وجود صدها پرسش و باور در این زمینه، کار را برای او که رعایت ارزش های دینی را بر هر چیز دیگری ترجیح می دهد، دشوار می کند. شادمهری در این اثر که حاصل یادداشت های او در دوران دانشجویی اش در فرانسه است، تصویری کوتاه اما گیرا از فضای جامعه فرانسه و باورهای آن ها در قبال مسلمانان نشان می دهد. راوی این کتاب، دختری است که در آرزوی تحصیل در یکی از دانشگاه های مهم فرانسه راهی این کشور می شود، اما صرفاً به دلیل رعایت حجاب و التزام به قوانین اسلام، دانشگاه از پذیرش او منصرف شده و او به اجبار در دانشگاه دیگری ادامه تحصیل می دهد. او که برای تحصیل به کشور دیگری سفر کرده بود، حالا در یک دوراهی قرار می گیرد.

شادمهری در دوران دانشجویی یادداشت های کوتاهی را در وبلاگی به نام «سفیر» از تجربیاتش منتشر می کرد که بازخورد خوبی داشت. به گفته او گاه حتی در برخی از پست ها، 500 کامنت از تشویق تا تحقیر نوشته و منتشر می شد. برداشت های نادرست فرانسوی ها و حتی مسلمانان این کشور از ایران و اسلام انگیزه مطالعه و بحث در این زمینه را در شادمهری ایجاد کرد؛ چرا که او به این نتیجه رسیده بود که بیش از آنکه او را به عنوان یک دانشجو ببینند، به عنوان «ایران» می بینند که باید پاسخگو باشد. او حالا دیگر سفیر ایران شده بود. «از وقتی به خاطر دارم بحث کرده ام! نه اینکه خودم بحث راه بیندازم؛ که اگر من هم نمی خواستم بروم طرف بحث، بحث می آمد طرف من! و این چنین شد که نوعی زندگی مسالمت آمیز بین من و بحث کردن شکل گرفت و هنوز ادامه دارد. یاد گرفته ام و اعتقاد دارم «مذهب بدون موضع»، به غایت درست و مستقیم که برود، به ترکستان می رسد. نمی شود به مفاهیمی چون «حق» و «باطل» باور داشته باشی و به پیرامون خودت بی اعتنا بمانی. صدالبته آنچه از انواع مسلمان ها دیدم نیز قلم در تأیید این جمله می زد.

پایم که رسید به فرانسه، با اولین رفتارها و سؤال هایی که دربارة حجابم می شد و به خصوص دربارة وضعیت و شرایط ایران، متوجه شدم آنجا کسی من را نمی بیند. آن که آن ها می دیدند و با او سر صحبت را باز می کردند یک مسلمان ایرانی بود؛ نه نیلوفر شادمهری. آن ها چیز زیادی از ایران نمی دانستند. اگر بخواهم دقیق تر بگویم، شناختی که از ایران داشتند فاصلة زیادی حتی با واقعیت داشت؛ چه رسد به حقیقت.

و من شدم «ایران»! من باید پاسخگوی همة نقاط قوت و ضعف ایران می بودم. انگار من مسئول همة شرایط و وقایع بودم. چاره ای نبود و البته از این ناچاری ناراضی هم نبودم. من ناخواسته واسطة انتقال بخشی از اطلاعات شده بودم و این فرصتی بود تا آن طور که باید و شاید وظیفه ام را انجام دهم. تصمیم گرفته شده بود! من سفیر ایران بودم و حافظ منافع کشورم و مردمش...».

یکی از ضعف های عمده در کارهایی که با چنین نگاهی منتشر می شوند، افراط و تفریط های نویسنده و سرانجام شعاری شدن بخش هایی از کتاب است که در نهایت موجب می شود مخاطب آن طور که باید با کتاب همراه نشود. هرچند این موضوع «خاطرات سفیر» را نیز تهدید می کند، اما کتاب توانسته با استفاده از زبان طنز، بیان و توصیف حالات و فضاسازی و ... تاحدودی از این موضوع جان سالم به در برد.

در بخش هایی از این کتاب می خوانیم: «واویلا ... خودش بود؛ قتلگاه من! قلبم سر جاش بالا و پایین می پرید. بعد، یهو تپشش رو توی زانوی پای چپم و بعد توی پاشنة پای راستم حس کردم. اون قدر موضوع مهم برای فکر کردن داشتم که این یکی خیلی هم مهم نباشه.

وارد اتاق استادان شدیم. خانوم فراندون معرفی فرمودن: «این هروه است، استاد راهنمات. پاتریک و هانری هم از استادای ما هستن. این هم لورانس منشی دوم لابراتوره.» و با هیجان خاص و لبخند چشمش رو دوخت به د َستای جماعت!

هروه، پاتریک، هانری، و خانوم منشی دوم، که البته اون روز من اسم هیچ کدوم رو درست یاد نگرفتم، اومدن جلو که مراسم آشنایی برگزار بشه. هروه دستش رو آورد جلو که دست بده. دکلمه م رو شروع کردم: «ببخشید ... خیلی عذر می خوام! من مسلمونم و با آقایون نمی تونم دست بدم. اصلاً قصدم بی احترامی نیست. این یه دستور دینیه. من نمی تونم تغییرش بدم. باز هم ازتون عذر می خوام.» هروه دستش رو یهو کشید عقب و گفت: «اُو ... که این طور! متوجه شدم.»

آقای استاد دوم، در حالی که مطمئن نبود درست فهمیده باشه، داشت دستش رو می کشید عقب، خوشبختانه. دو تا دستم رو بردم بالا که بذارم کنار هم و به نفر دوم ادای احترام کنم که ظاهراً طرف اشتباه برداشت کرد و دستش رو دوباره آورد جلو. عجب غلطی کردم! دوباره توضیح دادم: «ببخشید ... خیلی عذر می خوام! من مسلمونم و با آقایون نمی تونم دست بدم. اصلاً قصدم بی احترامی نیست. این یه دستور دینیه. من نمی تونم تغییرش بدم. باز هم ازتون عذر می خوام.» آقای استاد دوم به سرعت دستش رو برد عقب و گفت: «باشه. باشه. متوجه شدم.»

رسیدم به خانوم منشی. دستش رو یهو کشید عقب و ازم عذرخواهی کرد! این مدلش دیگه واقعاً نادر بود. دستم رو بردم جلو و گفتم: «روز به خیر. گفتم که با آقایون نمی تونم دست بدم؛ یعنی با خانوما می تونم دست بدم. حالتون خوبه؟ از آشنایی باهاتون خوشبختم.» دستش رو دوباره آورد جلو و گفت: «آهان! بله ... متوجه شدم.»

آقای استاد سوم، که هم زمان با خانوم منشی دستش رو کشیده بود عقب، وقتی دید با خانوم منشی دست دادم، فکر کرد تغییر نظر داده م و دوباره دستش رو آورد جلو.

ـ ببخشید ... خیلی عذر می خوام! من مسلمونم و با آقایون نمی تونم دست بدم. اصلاً قصدم بی احترامی نیست. این یه دستور دینیه. من نمی تونم تغییرش بدم. باز هم ازتون عذر می خوام.

وقتی از اتاق می اومدیم بیرون بهت رو توی صورتشون دیدم و صدای خانوم منشی دوم رو شنیدم که می گفت: «اوه ... خدای من ... چقدر پیچیده بود!»

رهبر معظم انقلاب چندی پیش در جریان یکی از دیدارها به این اثر اشاره کرده و فرمودند: کتاب «خاطرات سفیر» را توصیه کنید که خانم هایتان بخوانند.

انتشارات سوره مهر این اثر را در 200 صفحه و به قیمت 14 هزار تومان منتشر کرده است.

انتهای پیام/

loading...

اطلاعات خبر


بازدید: 30
چاپ خبر
منبع:خبرگزاری میزان

کد خبر:1117889

شارژ رایگان

شارژ

با دوستان خود به اشتراک بگذارید

مطالب پیشنهادی از سراسر وب

خبرهای مرتبط

پربازدیدترین اخبار