ذرات میون به کمک باستان‌شناسان می‌آیند

میون‌ها ۲۰۰ بار از الکترون‌ها سنگین ترند، ولی همان بار الکتریکی منفی را دارند. این ذرات زمانی پدید می‌آیند که پرتو‌های پرانرژی کیهانی به مولکول‌های جو زمین برخورد می‌کنند. این ذرات با سرعتی نزدیک به سرعت نور از همه جای جو و تحت هر زاویه‌ی دلخواهی به سطح زمین وارد می‌شوند؛ به طوری که در هر ثانیه، یک میون از سطحی به وسعت کف دست انسان می‌گذرد.


ذرات
 
ذوالفقار دانشی|میون ها بار دیگر به جریان اصلی تحقیقات علمی بازگشته اند. این ذرات پسرعمو های سنگین تر الکترون هستند و پس از موفقیت پژوهشگران در شناسایی اتاقی پنهان در هرم بزرگ مصر با استفاده از این ذرات (تازه ها، دانستنی ها ۱۹۲)، پژوهشگران دیگر حوزه های تحقیقاتی هم به استفاده از این ذرات روی آورده اند.

میون ها ۲۰۰ بار از الکترون ها سنگین ترند، ولی همان بار الکتریکی منفی را دارند. این ذرات زمانی پدید می آیند که پرتو های پرانرژی کیهانی به مولکول های جو زمین برخورد می کنند. این ذرات با سرعتی نزدیک به سرعت نور از همه جای جو و تحت هر زاویه ی دلخواهی به سطح زمین وارد می شوند؛ به طوری که در هر ثانیه، یک میون از سطحی به وسعت کف دست انسان می گذرد.
 
ذرات
 
این ذرات می توانند پیش از متوقف شدن و جذب شدن، تا صد ها متر درون اجسام جامد و سخت نفوذ کنند. دو ویژگی فراوانی و توان نفو ذ بالا، میون ها را به ابزاری ایدئال برای تصویربرداری از اجسام بزرگ و فشرده، بدون نیاز به تخریب تبدیل کرده است. هرچه جسم موردنظر حاوی مواد فشرده تری باشد، انرژی بیشتری از میون ها جذب می شود و فیزیکدانان می توانند با تحلیل تغییرات انرژی میون های ورودی به آشکارساز های نصب شده در اطراف جسم و مقایسه ی آن با توزیع عادی بدون وجود جسم میون ها، توزیع سه بعدی چگالی درون جسم را استخراج کنند.
 
طی هفت دهه ی گذشته، این ابزار ها به مراتب پیشرفت کرده اند و از تجهیزاتی عظیم به بزرگی یک اتاق و وزن ۱۰ تن به ابزار هایی دقیق تر تبدیل شده اند که فقط چند متر مربع از زمین را می پوشانند و انرژی خود را از سلول های خورشیدی تأمین می کنند.
 
به این ترتیب می توان از این ابزار ها در نواحی دورافتاده ای مانند آتش فشان ها هم استفاده کرد. پژوهشگران ژاپنی با استفاده از این روش توانسته اند کانال های لاوای آتش فشانی را نقشه برداری کنند. این مجاری انرژی کمتری را نسبت به صخره های فشرده تر اطرافشان از میون ها جذب می کنند و پژوهشگران امیدوارند که با بهبود این روش، بتوانند به توان پیش بینی فوران های آتش فشانی دست یابند.
 
پژوهشگران ایتالیایی هم امسال می خواهند از توده ی لاوای منجمدشده ای در کوه «وزوو» نقشه برداری کنند تا از ترکیب این اطلاعات با دیگر روش های موجود، خطرناک ترین نقاط فوران آتشفشان را تعیین کنند. چند شرکت هم به استفاده از میوگرافی در صنعت ایمنی هسته ای و نگهداری زباله های هسته ای روی آورده اند.
 
در این روش، پژوهشگران آشکارساز هایی را در اطراف مخازن نگهداری زباله ی هسته ای نصب و مسیر حرکت میون ها را استخراج می کنند. میون ها در برخورد با اتم های سنگین تر، منحرف می شوند؛ بنابراین با بررسی پراکندگی میون ها می توان توزیع چگالی درون مخزن را به دست آورد و پراکندگی زباله های اورانیمی را درون مخازن بتنی یا استیل زیر نظر گرفت.
 
منبع: هفته نامه دانستنی ها
loading...

اطلاعات خبر


بازدید: 19
چاپ خبر
منبع:سایت خبری تحلیلی فرادید

کد خبر:1284576

شارژ رایگان

شارژ

با دوستان خود به اشتراک بگذارید

مطالب پیشنهادی از سراسر وب

خبرهای مرتبط

پربازدیدترین اخبار