پیشرفت‌های فضایی ما را به کدام سو می‌برند؟

چند سال آینده را بسیاری مقدمه‌ای برای شروع عصر جدید اکتشافات فضایی می‌دانند. سال‌هایی که اگر خوش‌بینانه امیدوار باشیم که همه‌چیز به خوبی و خوشی پیش برود، سکوی پرتاب بشر به سوی فضا را فراهم می‌کنند. با این‌حال هنوز اماواگر‌های فراوانی وجود دارد و تجربه نشان داده که هیچ‌وقت برنامه‌ها دقیقا آن‌طور که پیش‌بینی می‌شود، پیش نمی‌روند.


پیشرفت های فضایی ما را به کدام سو می برند؟
 
 
محمد حسین جهان پناهl چند سال آینده را بسیاری مقدمه ای برای شروع عصر جدید اکتشافات فضایی می دانند. سال هایی که اگر خوش بینانه امیدوار باشیم که همه چیز به خوبی و خوشی پیش برود، سکوی پرتاب بشر به سوی فضا را فراهم می کنند. با این حال هنوز اماواگر های فراوانی وجود دارد و تجربه نشان داده که هیچ وقت برنامه ها دقیقا آن طور که پیش بینی می شود، پیش نمی روند.
 
در نتیجه همه آنچه در ادامه می آید، بر تحلیل ها و پیش بینی های کنونی دنیای فناوری های فضایی استوار است. مقدمه ای که اولین گام آن دو سال دیگر با پرتاب اولین نمونه موشک SLS ناسا برداشته خواهد شد. موشک غول آسایی که با استفاده از موتور های به جامانده از شاتل های بازنشسته ساخته می شود و قرار است آرزوی بشر برای سفر به مریخ را محقق کند.
 
از آمریکا تا چین و روسیه
SLS را در اصل می توان جانشین به حق موشک ساترن پنج (همان موشکی که فضاپیمای آپولو را به ماه رساند) به شمار آورد. بزرگ ترین موشک جهان با ارتفاع نهایی ۱۱۱ متر (در گونه باری بلاک ۲) که قرار است بتواند بین ۹۵ تا ۱۳۰ تن بار را به مدار زمین برساند.
 
کاری که از عهده هیچ یک از موشک های کنونی دنیا ساخته نیست. این موشک دو سال دیگر در نخستین پرتاب بدون سرنشین خود به سوی مدار ماه خواهد رفت. اوایل سال میلادی جاری، ناسا طبق برنامه ریزی جدیدی که بر اساس سیاست های دولت جدید آمریکا داشت، ترتیب بخشی از برنامه های قبلی خود را لغو کرد. به جای آن هم قرار شد تا بخشی از منابع و بودجه سازمان فوق صرف بازگشت به ماه شود.
 
بر این اساس ناسا با پرتاب های متعدد SLS از ۲۰۲۲ به بعد، شروع به ساختن لنگرگاه فضایی در مدار ماه خواهد کرد. این ایستگاه فضایی قرار است با همکاری همان آژانس های فضایی شریک در برنامه ایستگاه فضایی کنونی ساخته شود.
 
پس از تکمیل ایستگاه مدار ماه به عنوان لنگرگاهی فضایی برای فضاپیما هایی که در آینده به قصد مریخ و دیگر مقاصد منظومه شمسی عازم سفر خواهند شد، مورد استفاده قرار خواهد گرفت. بر این اساس اگر همه چیز به خوبی پیش برود، ناسا در سال ۲۰۳۳ اولین سفر سرنشین دار خود به سوی مریخ را با کمک SLS آغاز خواهد کرد. به جز آمریکا، چین و روسیه نیز در تلاش برای توسعه موشک های بزرگ تری در آینده هستند.
 
چین روی برنامه موشک های لانگ مارچ خود کار می کند که درنهایت با ساعت مدل لانگ مارچ ۹ توانایی پرتاب محموله های سنگین به مدار برای اکتشافات فضایی آینده را به این کشور خواهد داد. به علاوه چینی ها به زودی ساخت ایستگاه فضایی جدید خود را نیز که چیزی در حد و حدود ایستگاه فضایی قدیمی میر شوروی است، آغاز خواهند کرد.
 
این در حالی است که آن ها روی برنامه اکتشاف ماه خود نیز کار می کنند. برنامه ای که فعلا در فاز اکتشاف سطحی ماه با استفاده از کاوشگر های رباتیک استوار است، اما درنهایت به سفر فضانوردان چینی به ماه منتهی خواهد شد یا دست کم این چیزی است که چینی ها فعلا از آن سخن می گویند.
 
 بخوانید:  روسیه اینترنت ماهواره ای پرسرعت به جهان ارایه می دهد
در روسیه شرایط کمی پیچیده تر است. آن ها در حال حاضر تنها کشور جهان هستند که صاحب فضاپیمای سرنشین دار عملیاتی هستند. این یعنی تمامی سفر های فضانوردان کنونی به ایستگاه فضایی از کانال آن ها می گذرد. با این وجود توسعه برنامه های فضایی آینده آن ها به خاطر محدودیت های مالی دولت این کشور آن قدر ها که باید سریع پیش نمی رود. موشک سایوز ۵ (یا هر موشک دیگری که درنهایت تولید آن به تأیید نهایی برسد) که قرار است ستون فقرات سفر های فضایی آینده این کشور باشد، به کندی پیش می رود.
 
به علاوه برخلاف گفته های پیشین مشخص نیست که برنامه دقیق روسیه پس از ایستگاه فضایی به کدام سمت و سو پیش خواهد رفت. در این بین آژانس فضایی اروپا نیز در تلاش است تا هرچه بیشتر از سایه آژانس های فضایی روسی و آمریکایی خارج شود و این را در سال های آینده بیشتر خواهیم دید.
 
 
پیشرفت های فضایی ما را به کدام سو می برند؟
 
شرکت های خصوصی
در آن سوی میدان شرکت های خصوصی هنوز در تلاش برای ثابت کردن توانایی های خود به سر می برند. درواقع با وجود پیشرفت سریع و موفقیت های سال های اخیر شرکت های خصوصی هنوز در ابتدای راه هستند. به عنوان نمونه هر دو شرکت خصوصی پیشروی این روز های صنعت فضایی در بخش خصوصی (اسپیس ایکس و نیوگلن) همچنان با چالش های بزرگی دست به گریبان اند.
 
خصوصا که کلید موفقیت آن ها در قابل اطمینان شدن سیستم های فضایی قابل بازیافت و در نتیجه کاهش چشمگیر هزینه های پرتاب فضایی نهفته است.
 
در این میان اسپیس ایکس که به لطف «ایلان ماسک» بیشترین پوشش رسانه ای را هم به خود اختصاص داده، فعلا پیشروی ماجراست. این شرکت چند ماه پیش جدیدترین موشک خود موسوم به فالکن هوی را آزمایش کرد؛ آزمایش پرسروصدایی که به خاطر حمل نمادین یکی از خودرو های رودستر شخصی ایلان ماسک حاشیه های رسانه ای فراوانی هم داشت.
 
فالکن هوی عملا قوی ترین پرتابگر فضایی کنونی دنیا (تا پیش از عملیاتی شدن SLS) شمرده می شود. با این حال اولین پرتاب این موشک بازیافت پذیر تنها تا حدودی موفق بود. در جریان این پرتاب فقط بوستر های آن به درستی به زمین بازگشتند.
 
اسپیس ایکس در جریان آزمایش موفق به بازیابی موشک اصلی نشد. به علاوه خودروی ایلان ماسک هم که محموله نمادین موشک بود، در مدار از پیش تعیین شده خود قرار نگرفت. این شکست نسبی در مقیاس آژانس های دولتی غیرمعمول نیست، چون پیشرفت های فضایی درنتیجه تجربه محقق می شوند.
 
با این حال این موضوع برای شرکت های خصوصی که بودجه های محدودی دارند و روی اعتماد مشتریان می چرخند، مشکل ساز است، خصوصا که ایلان ماسک سال پیش برنامه های جاه طلبانه تری را نیز برای سفر به ماه و مریخ عنوان کرده است.
 
این شرکت که فعلا در قراردادی تأمین بخشی از مایحتاج ایستگاه فضایی را نیز بر عهده دارد، در آینده با کمک نمونه سرنشین دار کپسول دراگون خود فضانورد نیز به فضا ارسال می کند. به علاوه اگر ماسک واقعا جدی باشد برای تحقق برنامه سفر به مریخ خود نیز باید گام های بسیار بلندی را برای توسعه تکنولوژی و موشک های جدید بردارد.
 
رقیب مستقیم اسپیس ایکس در این میدان بلو اورجین است؛ شرکت «جف بزوس» (مدیرعامل فروشگاه اینترنتی آمازون) که این روز ها روی برنامه موشک های قابل بازیافت نیوشپرد و نیوگلن خود کار می کند. این شرکت به نسبت اسپیس ایکس هنوز راه طولانی تری در پیش دارد با این حال روی کاغذ جف بزوس نیز از برنامه هایی مشابه ایلان ماسک حرف می زند.
 
برنامه هایی که رسیدن به آن ها قطعا ساده نخواهد بود. از میان باقی شرکت های خصوصی خاص نیز می توان به استارتولانچ اشاره کرد که تحت نظر «پول آلن» (یکی از بنیان گذاران مایکروسافت) اداره می شود. این شرکت نیز در حال ساختن بزرگ ترین هواپیمای دنیا (از نظر پهنای بال) است تا با کمک آن امکان پرتاب ایمن و کم هزینه ماهواره ها به مدار زمین را فراهم کند؛ پروژه ای بلندپروازانه که به زودی نخستین آزمایش خود را هم
انجام خواهد داد.
 
تفریح فضایی
با این حال آینده فناوری های فضایی به رقابت آژانس های دولتی و شرکت های خصوصی برای سفر به ماه و مریخ یا توسعه پرتابگر های جدید خلاصه نمی شود. تفریح یکی از اصلی ترین حوزه هایی است که شرکت های خصوصی برای درآمدزایی روی آن حساب می کنند.
 
به عنوان نمونه شرکت بیگلو در حال کارکردن بر طرح خود برای ساختن یک هتل فضایی است و تاکنون نیز ماژول آزمایش خود را در ایستگاه فضایی بین المللی آزمایش کرده است. به علاوه شرکت هایی مثل ویرجین گلکتیک نیز در حال توسعه فضاپیما های خود برای عرضه پرواز های روتین زیرمداری با هزینه مناسب به علاقه مندانی است که جیب های پرپولی دارند. این حوزه ای است که توریست های فضایی آینده و سرگرمی های نوظهور مرتبط با آن شرکت های بیشتری را برای سرمایه گذاری به خود جلب خواهند کرد. با این حال همچنان تا آن روز باید کمی صبر پیشه کرد.
loading...

اطلاعات خبر


بازدید: 30
چاپ خبر
منبع:سایت خبری تحلیلی فرادید

کد خبر:1285882

شارژ رایگان

شارژ

با دوستان خود به اشتراک بگذارید

مطالب پیشنهادی از سراسر وب

خبرهای مرتبط

پربازدیدترین اخبار