هوشیاری از کجا می‌آید؟

فرضیه «پنسایکیسم» که می‌گوید همه‌ مواد عالم هوشیار هستند می‌تواند پاسخی برای یکی از بزرگ‌ترین سوالات علم باشد.


 هوشیاری از کجا می آید؟
 
گفت وگو با کریستوف کوخ، نوروساینتیست و سرپرست ارشد علمی موسسه آلن
  
هوشیاری از کجا می آید؟
 
هوشیاری از کجا می آید؟
 
بی بی سی فوکوس|«وقتی بچه بودم، فکر می کردم ماه زنده است و مرا نگاه می کند. در تمام مسیری که از مدرسه به خانه می آمدم، از این که ماه مرا دنبال می کرد، لذت می بردم و باور داشتم که می خواهد مطمئن شود من سالم به خانه می رسم.» این نمونه ای از «جان بخشی» است؛ باور به این که اشیای بی جان مثل سنگها، درخت ها و کوهها، جان دارند.
 
«ژان پیاژه» پژوهشگر مشهور سوییسی و از بنیان گذاران روانشناسی رشد، نمونه های زیادی از جان بخشی در کودکان را جمع آوری کرد؛ برای نمونه این که بیشتر از یک گل را می چیدند که به خانه ببرند تا گل ها احساس تنهایی نکنند یا این که سنگ ها را جابه جا کنند تا سنگ مجبور نباشد برای همیشه منظر های تکراری را تماشا کند.
 
مشاهدات پیاژه نشان می داد که جان بخشی در کودکی اتفاق می افتد و با روند رشد، کم کم از بین می رود. فرضیه «پنسایکیسم» (Panpsychism) هم خیلی به جان بخشی نزدیک است؛ با این تفاوت که پنسایکیسم ضرروتا قائل به زنده بودن و تمامی فعالیت های ذهنی در اشیای بی جان نیست، بلکه آن ها را موجوداتی هوشیار می داند.
 
براساس یکی از نسخه های پنسایکیسم، همه چیز در جهان، از جمله آدمها، درختها، صخره ها، ابر ها و حتی ذرات زیراتمی، هوشیاری دارند؛ چون هوشیاری یکی از تشکیل دهنده های پایه ای واقعیت است. خیلی ها پنسایکیسم را فرضیه ای بیهوده و گمراه کننده دانسته اند، اما اخیرا برخی دانشمندان و فیلسوفان بر آن شده اند که جواب یکی از مهم ترین و راز آلود ترین سوال های وجودی ما را در این فرضیه بیابند؛ این که هوشیاری از کجا می آید.

در داستان کشور کورها، کوهنوردی به نام نونز به دره ای می رسد که از کل دنیا جدا افتاده است. همه ی مردمان این دره نابینا هستند و وقتی نونز سعی می کند برایشان توضیح بدهد که حس پنجمی به نام بینایی وجود دارد، آن ها باور نمی کنند.
 
بعد از مدتی نونز عاشق یکی از زنان دره می شود، اما بزرگان دره با ازدواج آن ها مخالفت می کنند، چون نونز به حس پنجمی که اصلا وجود نداشت، چسبیده بود و آن را رها نمی کرد. در نهایت پزشکی پیشنهاد داد که چشم های نونز را که باعث توهم هایش بودند، دراورند.
 
آیا واقعا هچ راه وجود نداشت که نونز بتواند برای مردم این سرزمین توضیح بدهد که دیدن، چگونه است؟ | این داستان یادآور یک آزمایش فکری فلسفی است که سال ۱۹۸۲ (۱۳۶۱) به وسیله ی فرانک جکسون، فیلسوف دانشگاه ملی استرالیا» مطرح شد تا راز هوشیاری را به تصویر بکشد.
 
تصور کنید که «مری» یکی از دانشمندان فوق العاده در آینده ی زمین، همه ی عمرش را در اتاقی سیاه و سفید زندگی کرده باشد. با این که او هچ گاه این اتاق را ترک نکرده، اما همه چیز را درباره حقیقت بیرون با مطالعه ی کتاب های سیاه وسفید و برنامه های آموزشی سیاه و سفید تلویزیون، آموخته است.
 
حالا اگر مری اتاق را برای اولین بار در عمرش ترک کند و به یک بوته گوجه فرنگی برسد که گوجه هایش هنوز نرسیده اند، منطقی به نظر می رسد که یکی از گوجه های نارس رانگاه کند و با خودش فکر کند، عجب، پس قرمز» این است. این داستان سعی دارد نشان دهد که بخشی از دانش، از تجربه ی هوشیار به دست می آید.
 
مغز سیستم بسیار پیچیده ای است، اما در عین حال عضوی از بدن است و در ظاهر، چیزی فراتر از ریه یا کبد ندارد؛ پس چطور از عهده ی پردازش های هوشیارانه برمی آید که به مراتب فراتر و متفاوت از کاری مثل تنفس یا هضم است؟ چطور مغز به حواس خام ما معنا می بخشد؟ پاسخ دادن به این سوال ها در علم بسیار دشوار است.
 
هوشیاری از کجا می آید؟

راه حل پنسایکیسم
شاید برخی از شما فکر کنید، چون ما به اندازه ی کافی از مغز نمی دانیم، هوشیاری هنوز یک راز باقی مانده است و همین که علم عصب شناسی به اندازه ی کافی پیشرفت کند، این معما حل خواهد شد؛ اما منتقدین این نگاه را بیش از اندازه خوش بینانه میدانند.
 
کار علومی مثل فیزیک و شیمی و حتی عصب شناسی، توضیح پدیده های طبیعی در قالب ساختار، عملکرد، دینامیک مواد و ویژگی های آنهاست؛ اما هوشیاری اصلا از جنش ساختار یا عملکرد یا دینامیک نیست. چرا فرایند های عصبی باید همراه با تجربه هوشیاری خاصی باشند؟ چرا اصلا هوشیاری وجود دارد؟ علومی که نام بردیم نمی توانند به این سوالات اساسی جوابی بدهند.
 
راز توضیح هوشیاری، به طور استعاری مثل راز تبدیل آب معمولی (فرایند های مادی) به عسل (تجربه های هوشیار) است که بار ها دانشمندان زیادی سعی کرده اند آن را انجام بدهند، اما شکست خورده اند. پنسایکیسم برای جواب به این سوال، دیدگاه رادیکالی را مطرح می کند که همه چیز در این جهان، از جمله ذرات تشکیل دهنده ی مغز، به ذات هوشیارند و بنابراین وقتی به طور پیچیده ای در کنار هم قرار می گیرند، نتیجه اش هوشیاری ما خواهد بود.
 
اگر مولکول های آبی که مثال زدیم، به ذات حاوی عسل باشند، دیگر از تبدیل آن آب به عسل چندان تعجب نخواهم کرد. علم فیزیک، ویژگی هایی مثل جرم و اسپین تکانه زاوی های ذاتی ذرات زیر اتمی) را ویژگی های پایه ای جهان می داند که با ویژگی های بنیادی تری نمی توان آن ها را توضیح داد.
 
پنسایکیسم هم دقیقا داشتن هوشیاری را یکی از همین ویژگی های ذاتی ذرات تشکیل دهنده ی واقعیت می داند. از دید این فرضیه، هوشیاری پدیده ی معجزه واری نیست که از هچ در مغز انسان ساخته شده باشد، اما توضیح نمی دهد که چطور از کنار هم قرار گرفتن هوشیاری ذرات، هوشیاری پیچیده ی انسانی شکل می گیرد.
 
برخی از پنسایکیست ها می گویند که به دنبال ادغام یا ترکیب هوشیاری های کوچکتر، هوشیاری در مقیاس انسانی شکل می گیرد. برخی دیگرشان می گویند که وقتی در کنار هم قرار گرفتن ذرات هوشیار به سطح خاصی از پیچیدگی برسد، هوشیاری در سطح انسانی را پدید می آورد. البته که این فرضیه ها مادامی که ما به هوشیاری در سطح ذره دسترسی نداشته باشیم، صرفا در حد فرضیه های نظری باقی می مانند.
 
هوشیاری از کجا می آید؟
 
ایراد ترکیب
در مقابل، منتقدین ایراد بزرگی را به فرضیه های پنسایکیست ها وارد میدانند و آن، چیزی نیست جزایراد ترکیب. ایراد ترکیب را ابتدا «ویلیام جیمز»، پدر روانشناسی آمریکا مطرح کرد. او ایراد ترکیب را چنین توضیح می دهد: جمل های را متشکل از پنج کلمه در نظر بگیرید، برای نمونه «مروز یک روز خاص زیباست». پنج نفر را جمع کنید و به هر کدام یکی از کلمات را نسبت بدهد.
 
از آن ها بخواهد در یک خط بایستند و هر کدام با تمام توان و اشتیاق ممکن به کلمه ی خودشان فکر کنند. آیا به این ترتیب، از هوشیاری کل گروه، معنای کامل حمله به دست می آید؟ نه! اعضای گروه هرکدام به تنهایی هوشیاری دارند، اما صرف کنار هم قرار گرفتنشان به سطح جدیدی از هوشیاری یا اندیشیدن به کل جمله منجر نمی شود.
 
نکته جیمز این است که اگر فرض کنیم ادعای پنسایکیست ها درست باشد، یعنی هر ذر های خودش هوشیاری داشته باشد، باز صرف کنار هم قرار گرفتن ذرات، نمی تواند هوشیاری ای در مقیاس هوشیاری انسان بسازد.
 
ایراد ترکیب، بزرگترین چالش برای پنسایکیست هاست. هچ چیزی مستقیم تر و مطمئن تر از تجربه هوشیاری خودمان نیست. فیلسوف و دانشمند قرن هفدهم میلادی، «رنه دکارت» می گوید: من فکر می کنم، پس هستم.»
 
ما می توانیم به همه ی آنچه اطرافمان هست شک کنیم، اما نمی توانیم به این واقعیت شک کنیم که وجود داریم، چون که خود فکر کردن و شک کردن، ثابت می کند که ما وجود داریم. چیزی باید باشد که فکر کند یا شک کند.
 
پاسخی برای راز بزرگ
هوشیاری همچنان یک راز است؛ اما آیا پنسایکیسم می تواند راه حلی برای آن باشد؟ در یک کلام، بعید به نظر می رسد.
 
از یک طرف، این فرضیه هنوز جا هایی خالی دارد که باید پر شوند. هنوز معلوم نیست که ذرات چه نوع هوشیاری ای دارند و چطور از کنار هم قرار گرفتن ذرات، تجربه ی هوشیاری در سطح انسان پدید می آید.
 
بدون توضیح تجربه هوشیاری در سطح زیراتمی، پنسایکیسم نمی تواند راه حل مفیدی برای این معما باشد. از سوی دیگر، این فرضیه بسیار جذاب است؛ فرضیه ای است که می کوشد توضیح بدهد که کل جهان به صورتی هماهنگ هوشیار است. دست کم، این فرضیه در برابر فرضیه جایگزین دیگر، خیلی مقبول ترومعنادارتر به نظر می رسد: این که هوشیاری کامل، ناگهان طی فرگشت موجودات، روی بخش خیلی کوچکی از کیهان، پا به عرصه وجود گذاشت.
 

منشاء هوشیاری

کازموسایکیسم چیست؟
تجربه های هوشیار که روان و مداوم و هماهنگ هستند، بیشتر به نقاشی های خیال انگیز می مانند تانقاشی هایی که پر از لکه های پرتاب شده ی رنگی اند. همین مثال، ما را به دیدگاه متفاوت از پنسایکیسم می برد که گاه کازموسایکیسم (cosmopsychism) خوانده می شود.
 
براساس این فرضیه، هوشیاری کل جهان، هوشیاری کیهانی است نه این که از هوشیاری ذرات آمده باشد. درست مثل اعتقاد به پانتئیسم که کل جهان را برابر با خود خالق می داند. حتی شاید در بیان اینشتین هم ردی از این دیدگاه ببینیم: «من بر این باورم که خدای اسپینوزا (پانتئیست)، خود را در هماهنگی همه ی هستی نشان می دهد.»
 
براساس کازموسایکیسم، تجربه های روان و متداوم و نرم هوشیارانه ی ما بخش هایی از هوشیاری کیهان است. مدافعان این ایده همچنین معتقدند که هوشیاری همه جا وجود دارد، نه به این دلیل که ذرات هوشیارند، چون همه ی جهان بی وقفه هوشیار است.
 
شاید این بحث پیش بیاید که چطور چیزی عظیم (هوشیاری کیهانی) می تواند پایه ای تر از چیزی کوچک تر تجربه ی هوشیاری انسانی) باشد، اما این فرضیه دیگر مشکل «ایراد ترکیب» را ندارد. با این حال کازموسایکیست ها مرز های خیال را بیش از اندازه گسترش داده اند.
 

گفت وگو با کریستوف کوخ، نوروساینتیست و سرپرست ارشد علمی موسسه آلن

وایرد| بنا به نظر کوخ آگاهی از هر مجموعه ی پردازش اطلاعات که به اندازه ی کافی پیچیده باشد حاصل می شود. تمامی جانوران از انسان ها تا کرم های خاکی همگی آگاه هستند. حتی اینترنت هم می تواند آگاه باشد. این همانگونه است که گیتی رفتار می کند.

 

” بار منفی الکتریکی الکترون بیشتر از خصوصیات بنیادی بر نمی خیزد، بلکه بخشی از مفهوم آن است. بدین ترتیب بحث من این است که ما در جهان فضا، زمان، جرم، انرژی و آگاهی که حاصل سیستم های پیچیده است زندگی می کنیم”.

چیزی که کوخ در پی آن است یک برداشت علمی از نسخه ی تاریخی فلسفی قاعده ای به «پنسایکیسم» (panpsychism) است که در آن ذهن یک ویژگی بنیادین جهان است و اگر از سوی شخص دیگری مطرح می شد بیشتر جنبه ی ماورایی پیدا می کرد تا علمی.

با این حال کوخ سه دهه ی اخیر را صرف مطالعه ی اساس ِ عصب شناختی آگاهی کرده است. کارهای کوخ در انیستیتوی آلن حالا او را در خط مقدم طرح ابتکار مغزی قرار داده، تلاش گسترده ی جدیدی برای درک اینکه مغز چگونه کار می کند که سال آینده آغاز خواهد شد.

 

در زیر گفتگوی سایت وایرد را با کوخ می خوانید:

 

آگاهی و هوشیاری دقیقا چیست؟

هوشیاری از کجا می آید؟هوشیاری من حقیقتی غیر قابل انکار است. اصول علمی مانند فیزیک فقط می توانند به شیوه ای غیر مستقیم استنتاج شوند اما تنها چیزی که من به طور قطع مطمئنم این است که من هوشیارم.ممکن است ندانیم خواستگاه هوشیاری کجاست اما در وجود آن شبهه ای نیست.

 از طرفی دیگر از نظر زیست شناسی همه ی حیوانات دارای فیزیولوژی پیچیده ای هستند و این صرفا مختص انسان نیست و در سطح یک ذره از ماده ی مغز هیچ چیز استثنایی در مورد مغز انسانها وجود ندارد. تنها متخصصین، آن هم زیر میکروسکوپ می توانند تشخیص دهند که تکه ای از مغز متعلق به انسان است یا موش و یا میمون.

جانوران هم رفتار پیچیده ای دارند، حتی زنبورهای عسل چهره های خاص را تشخیص می دهند و با رقص قرقره ای(Waggle Dance) – رقصی است که در آن زنبور به دیگر همنوعان خود منبع غذایی را با اعلام مسافت و زاویه نسبت به خورشید معرفی می کند.- کیفیت و موقعیت منابع غذایی را اعلام می کنند و به کمک نشانه های ذخیره شده در حافظه ی کوتاه مدتشان مارپیچ های پیچیده را طی می کنند.

 اگر رایحه ای را به درون کندوی زنبورها بدمید آنها به محلی که پیش تر با این عطر مواجه شده بودند باز خواهند گشت. این همان حافظه ی تداعی است. توضیح ساده ی آن این است که آگاهی به تمامی این موجودات بسط می یابد که این یک ویژگی اصلی ماده ای با ساختارهای سازمان یافته مانند مغز است.

این بسیار مبهم است. هوشیاری چگونه پدید می آید؟ چگونه کیفیتش را مشخص می کنید؟

جیولیو تونونی در دانشگاه ویسکانسین از تئوری اطلاعات یک پارچه بهره می گیرد که به هر مغزی یا هر سیستم پیچیده ای یک عدد یونانی Φ اختصاص می دهد که گویای این است که یک سیستم، تا چه اندازه یکپارچه است و چقدر چیزی بیشتر از اجتماع ِ اجزایش است. Φ اطلاعاتی نظری از اندازه ی آگاهی به شما می دهد. هر سیستمی که اطلاعات یکپارچه ی غیر صفر داشته باشد آگاه باشد.

 می دانیم که اکوسیستم ها به هم پیوسته اند آیا می توان گفت که یک جنگل آگاه است؟

در مورد سیستمی مثل مغز یک سلول عصبی انفرادی آگاه نیست بلکه تمام ِ آن مجموعه آگاه است. برای هر اکوسیستم پرسشی که مطرح است این است که چه اندازه تک تک اعضا مانند درختان در جنگل در مقایسه با تعامالات عِلی بینشان با یکدیگر یکپارچه هستند. فیلسوف برجسته جان سرل در مقاله ی آگاهی، پرسشی را مطرح می کند که “چرا نمی گوییم آمریکا آگاه و هوشیار است؟”

 به هر حال ۳۰۰ میلیون آمریکایی به شکلی بسیار پیچیده با یکدیگر تعامل دارند. پس چرا آگاهی را نمی توان به کل آمریکا بسط داد؟ به این دلیل که تئوری اطلاعات یکپارچه ادعا می کند که آگاهی یک بیشینه ی نسبی است. برای مثال من و شما: در حال حاضر در حال تعامل هستیم اما این تعامل بسیار کمتر از تعاملات سلول های مغزی با یکدیگر است.

 در حالی که من و شما به صورت مجزا هوشیار هستیم هیچ ذهن فراتری نیست که ما را در یک نهاد واحد جمع کند. این برای اکوسیستم ها نیز صدق می کند. در هر مورد مسئله ی درجه و گستردگی تعاملات علی میان اجزای سازنده ی سیستم مطرح است.

اینترنت هم یکپارچه است. آیا می توان آن را آگاه تلقی کرد؟

بسیار سخت است که اکنون در مورد این موضوع اظهار نظر شود. اما این را در نظر بگیرید که اینترنت شامل ۱۰ میلیارد کامپیوتر است که هر کامپیوتر خودش چند میلیارد ترانزیستور در پردازنده اش دارد. پس می توان گفت اینترنت حداقل شامل ۱۹^۱۰ ترانزیستور است که در مقایسه با حدود ۱۰۰۰ تریلیون سیناپس های مغز انسان، تعداد ترانزیستورها ۱۰ هزار بار بیشتر از تعداد سیناپس ها است. اما آیا اینترنت از مغز انسان پیچیده تر است؟

این به درجه ی یکپارچگی اینترنتی بستگی دارد. آنها به طور دائم متصل نیستند اما به سرعت از یکی به دیگری تغییر می کنند. به عنوان مثال مغزهای ما به طور پیوسته مرتبط هستند. در مورد اینترنت کامپیوترها به صورت راه گزینی بسته کوچک(Packet-Switching) عمل می کنند. اما بنا بر نسخه ی من از پنسایکیسم اینترنت به نوعی آگاه به نظر می رسد و اگر اینترنت قطع شود در اساس حسی دورتر از آن نیست که من در یک خواب عمیق تجربه می کنم.

اینترنت یک طرف، چه ویژگی مشترکی بین انسان ها و جانوران در آگاهی وجود دارد؟ آیا ویزگی مشخصی هست که یکسان باشد؟

این به دامنه ی درک حسی ما و اتصالات درونی بستگی دارد. در مورد موش ها به سادگی می توان گفت که آنها دارای قشر مغزی مشابه ما هستند اما قشر پیش پیشانی پیشرفته ای ندارند لذا احتمالا از خودآگاهی برخوردار نیستند یا نمادها را مانند ما درک نمی کنند اما مانند ما انسان ها می بینند و می شنوند.

آیا فقدان خود آگاهی به این معنا است که یک جاندار درکی از خودش ندارد؟

بسیاری از پستانداران من جمله سگها از آزمون بازشناسی خودشان در آینه سربلند بیرون نمی آیند. اما من گمان می کنم که سگ ها فرمی بویایی از بازشناسی خود دارند. اگر توجه کرده باشید سگ ها مدفوع سگهای دیگر را بو می کشند اما در مورد مدفوع خودشان این اتفاق به ندرت رخ می دهد. اما من گمان می کنم که سگ ها فرمی بویایی از بازشناسی خود دارند.

 بنابراین احتمالا آنها حسی از بوی خودشان دارند، یک فرم ابتدایی از خود آگاهی. در حال حاضر من هیچ شواهدی ندارم که نشان دهد که یک سگ جلوی آینه بنشیند و بازتاب خودش را درک کند، اما با این حال سگ ها می توانند ببینند، بو بکشند، صداها را بشنوند و خوشحالی و شادی را مانند بچه ها و بزرگسالان تجربه کنند. خود آگاهی پدیده ای است که انسان ها بیش از سایر جانوران دارند هر چند ایپ ها(Apes) تا حدی آن را دارند. ما یک قشر پیش قدامی بسیار پیشرفته داریم که می توانیم با آن تعمق کنیم.

یک موجود چطور می تواند بدون خود آگاهی خوشحال باشد؟

هنگامی که من مشغول بالا رفتن از کوه یا یک دیوار هستم ندای درونی من کاملا خاموش است و در عوض من نسبت به دنیای اطرافم بیش از حد هوشیار و آگاه هستم. در آن لحظه من زیاد نگران منازعات با همسرم یا اظهار نامه های مالیاتیم نیستم. من نمی توانم در خود درونیم گم شوم. این در حالتی که با سرعت زیاد مشغول دوچرخه سواری هستم نیز رخ می دهد. من هیچ حسی از خود در آن موقعیت ندارم و به طور قطع این حس کاهش می یابد و من می توانم خوشحال باشم.

من شنیده ام که شما تا حد امکان حتی حشرات را هم نمی کشید. چگونه اعتقادتان به هوشیاری و آگاهی جانوران را با شیوه ای که در آزمایش ها از آنها استفاده می شود وفق می دهید؟

دو چیز را باید مد نظر قرار داد. اول اینکه حیوانات بسیار بیشتری هستند که هر روز در مک دونالد خورده می شوند. تعداد حیواناتی که در تحقیقات مورد استفاده قرار می گیرند بسیار محدود تر از آنهایی است که برای خوراک قربانی می شوند. ما به تحقیقات بنیادی در مورد مغز نیاز داریم تا مکانیسم های آن را درک کنیم.

 پدر من در اثر پارکینسون فوت کرد و یکی از دخترانم از سندروم مرگ ناگهانی نوزاد. برای جلوگیری از این امراض ما نیاز داریم تا مغز را بشناسیم و فکر می کنم این تنها توجیه برای تحقیقات حیوانی می تواند باشد که در دراز مدت منجر به کاهش رنج همگی ما خواهد شد اما در کوتاه مدت باید آن را به گونه ای انجام داد که با دانش به اینکه آنها موجوداتی هوشیار هستند درد و رنج آنها را تا حد ممکن کاهش داد.

به تئوری برگردیم. آیا نسخه پنسایکیسم حقیقتا علمی است یا متافیزیکی؟ چگونه می توان آن را مورد آزمایش قرار داد؟

در اصل به همه ی روش ها می توان. یک مفهوم این است که شما می توانید دو نوع سیستم بسازید که هر کدام ورودی و خروجی یکسان داشته باشند. اما یکی از آنها بدلیل ساختار داخلیش اطلاعات یکپارچه دارد. یک سیستم هوشیار خواهد بود و دیگری خیر.

 این رفتار ورودی-خروجی نیست که یک سیستم را آگاه می سازد بلکه اتصالات داخلی آن تعیین کننده است. این تئوری همچنین بیان می کند که می توان سیستم های ساده ای داشت که آگاه هستند و همچنین سیستم های پیچیده ای که فاقد آگاهی اند. مخچه با وجود پیچیدگی به دلیل عدم یکپارچگی هوشیار نیست. از لحاظ تئوری باید بتوان آن را محاسبه کرد و دید آیا درست است یا نه اما در حال حاضر نمی توانیم این کار را انجام دهیم.

جزییات بسیار زیادی هستند که هنوز آنها را نمی دانیم. تصویربرداری از مغز انسان بسیار خام است و ما را به سطوح بنیادی نمی رساند. سوالی که بسیار برای من به عنوان یک دانشمند موضوعیت دارد این است که من امروز چگونه می توانم این تئوری را رد کنم، که بسیار سخت تر است.گروه تونونی دستگاهی ساخته است که مغز را آشفته می سازد و تشخیص می دهد که بیماران با آسیب های مغزی شدید تا چه اندازه واقعا ناآگاه و یا درد و رنج را حس می کنند اما قادر به ارتباط با عزیزانشان نیستند. ممکن است تئوری های دیگر هوشیاری با این واقعیت ها سازگار باشد.

من هنوز نمی توانم این حس را دنبال کنم که هوشیاری به طور قطع برخاسته از اطلاعات یکپارچه است.

اگر در مورد توضیح هر چیزی بخواهیم فکر کنیم تا چه نقطه ای می توان عقب رفت؟ ما با این موضوع در فیزیک مواجه هستیم. مکانیک کوانتوم را در نظر بگیرید. این تئوری بهترین توصیف را از جهان میکروسکوپی را ارائه می دهد. فیزیک کوانتوم به ما اجازه می دهد MRI و دیگر ابزارهای مفید را بسازیم. اما آیا می توانیم توضیح دهیم چرا مکانیک کوانتوم وجود دارد؟ به گونه ای مطلق به نظر می رسد. آیا می توانیم جهانی را بدون آن تصور کنیم؟

جهانی که ثابت پلانک مقدار متفاوتی دارد! در آخر به نظر می رسد نقطه ای وجود دارد که از آن عقب تر رفتن ممکن نیست. تنها می توان گفت در جهانی زندگی می کنیم که به دلایلی که نمی دانیم فیزیک کوانتوم توضیح حاکم بر آن است.

به همین قیاس، آگاهی هم خصوصیتی بنیادی در کیهان است. ما در جهانی زندگی می کنیم که ذرات سازمان یافته ی ماده موجب پدیدار شدن آگاهی می شود. و با آن می توانیم انواع چیزهای جالب را استخراج کنیم: پاسخ به اینکه یک کودک یا جنین چه موقع آگاه و هوشیار می شود؟ آیا یک بیمار آسیب دیده ی مغزی هوشیار است یا نه. آسیب شناسی آگاهی در بیماران شیزوفرنی یا آگاهی در جانوران و بیشتر افراد خواهند گفت این یک توضیح خوب است.

منبع: هفته نامه دانستنی ها، سایت بیگ بنگ، wired.com
loading...

اطلاعات خبر


بازدید: 10
چاپ خبر
منبع:سایت خبری تحلیلی فرادید

کد خبر:1306714

شارژ رایگان

شارژ

با دوستان خود به اشتراک بگذارید

مطالب پیشنهادی از سراسر وب

خبرهای مرتبط

  • هوشیاری از کجا می‌آید؟


    فرضیه «پنسایکیسم» که می‌گوید همه‌ مواد عالم هوشیار هستند می‌تواند پاسخی برای یکی از بزرگ‌ترین سوالات علم باشد.
  • هوشیاری ملی را حفظ کنیم


    محسن هاشمی رفسنجانی :در موقعیت هوشیاری ملی قرار داریم و ما اعضای شورا توصیه می کنیم که از فضای هیجانی پرهیز کنید چراکه باید ملتی واحد بمانیم تا از گزن
  • بعد از مرگ هم هوشیاری ما باقی می‌ماند!


    آنچه شگفت‌انگیز است، این است که، تنها پس از مرگ من و شما، زمانی وجود دارد که در آن سلول‌های درون بدن‌مان به تدریج حرکت به سمت فرآیند مرگ خاص‌شان را آغ
  • فتنه و ضرورت هوشیاری


    مسئولان باید با حل مشکلات معیشتی مردم عملا از این مردم «صبور و وفادار و زمان شناس» که در کلام رهبری «هزار بار شایسته تشکر» هستند، تشکر کنند تا بتوانند
  • تاثیر چرت نیمروزی بر هوشیاری ذهن


    سلامت نیوز: به گفته محققان، چرت زدن در بعد از ظهر، موجب هوشیاری ذهن شما می گردد. به گزارش سلامت نیوز به نقل از مهر، توصیه خواب نیمروزی، موضوع جدیدی
  • هوشیاری درباره فاز جدید بحران


  • ضریب هوشیاری قائدی کامل شد


    معاون درمان مرکز آموزشی درمانی شهدای خلیج فارس بوشهر از تکمیل شدن ضریب هوشیاری بازیکن آسیب دیده استقلال خبر داد.
  • هوشیاری مهدی قائدی کامل شد


    معاون درمان بیمارستان شهدای خلیج فارس بوشهر با ابزار رضایت از روند بهبودی مهدی قائدی گفت: هوشیاری مهدی قائدی کامل شد و پیشرفت درمان و بهبودی آن روبه ا
  • پس‌لرزه‌های خفیف روزهای قبل سبب هوشیاری است


    عضو شورایعالی فضای مجازی در کانال تلگرامی خود نوشت: پس لرزه های خفیف روزهای قبل فقط موجب هوشیاری است و این خیلی خوب است.
  • در موقعیت هوشیاری ملی قرار داریم


    رئیس شورای شهر گفت:ما در موقعیت هوشیاری ملی قرار داریم و نحوه بیان انتقادات و مطالبات باید به شیوه قانونی و در چارچوب رعایت قانون باشد نه به صورت هیجا

پربازدیدترین اخبار