خشکسالی ۳۰ ساله؛ یک دروغ علمی

منبع : خبرگزاری میزان کد خبر: 1420939
«خشکسالی در ایران دوره‌های ۳۰ یا ۲۰ ساله دارد و بعد از گذر از این دوره، کشور به ترسالی می‌رسد.» این از جمله ادعا‌هایی است که چند وقت یکبار در فضای مجازی و حتی برخی رسانه‌ها مطرح می‌شود.


خشکسالی ۳۰ ساله؛ یک دروغ علمیبه گزارش گروه فضای مجازی خبرگزاری میزان،داود پرهیزکار رئیس سازمان هواشناسی کشور در مورد چرایی وقوع پدیده «خشکسالی» در ایران ضمن تاکید بر جغرافیای خشک و نیمه خشک کشور در اظهار کرد: متاسفانه بارش های کشور در ۱۱ سال گذشته زیر حد نرمال یا در حد نرمال بوده است و در این مدت هیچ سالی را نداشتیم که میانگین بارش ایران به بالای نرمال (ترسالی) برسد بنابراین بررسی میانگین بارش ها حاکی از آن است که کشور ما حداقل در یک دهه گذشته دچار کم بارشی بوده است.

افزایش دما + کمبود بارش = خشکسالی

وی با اشاره به افزایش دمای ایران طی چند سال گذشته در کنار کمبود بارش ها تصریح کرد: بالا رفتن دمای مناطق مختلف کشور، میزان تبخیر و تعرق را افزایش می دهد بنابراین کمترین اثر منفی این شرایط، عمیق ترشدن پدیده «خشکسالی» است. بررسی داده های خشکسالی در بازه های بلندمدت هم مویّد آن است که بالغ بر ۹۷ درصد مساحت ایران با درجات مختلف خشکسالی اعم از ضعیف، متوسط، شدید و بسیار شدید درگیر است.

رئیس سازمان هواشناسی کشور در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه آیا ادعا های مربوط به ۲۰ یا ۳۰ ساله بودن دوره خشکسالی در ایران صحت دارد یا خیر؟ اظهار کرد: هیچ یک از این اظهار نظر ها علمی نیست و مبنا ندارد. جای تاسف دارد که برخی کارشناسان داخل و خارج کشور به جای پذیرش شرایط آبی موجود در ایران، برنامه ریزی برای سازگاری با اقلیم کشور و جلوگیری از توسعه ناپایدار چنین نظرات غیر علمی مطرح می کنند. آنچه در دنیای امروز مطرح است و در جوامع علمی جهان مورد توجه قرار می گیرد «گرمایش جهانی» و اثرات ناشی از آن است.

پرهیزکار با تاکید بر اینکه به جز موضوع گرمایش جهانی و تاثیر آن بر خشکسالی، بقیه ادعا های مطرح، مبنای علمی ندارد، گفت: در ایران برای کنترل بیابان زایی لازم است که ضمن پذیرش اقلیم کشور، امور توسعه ای را تنها در حد توان خرد اقلیم هر منطقه از جمله منابع آب آن پیش بگیریم و از بارگذاری جمعیتی، کشاورزی و صنعتی بیش از حد بویژه در مناطق دچار خشکسالی خودداری کنیم.

معاون وزیر راه و شهرسازی در ادامه با بیان اینکه بر مبنای داده های علمی، چهار سناریو برای آینده جهان در حوزه گرمایش و اقلیم تعریف شده است، گفت: از بین این چهار سناریو، یکی بدبینانه ­ترین و یکی خوشبینانه­ ترین است. بدین ترتیب که اگر ۱۹۵ کشوری که توافق نامه تغییرات اقلیمی پاریس را - که کاهش دمای کره زمین از طریق کاهش انتشار گاز های گلخانه ای بویژه دی اکسیدکرین دنبال می کند - پذیرفته اند به تعهدات خود در زمینه کاهش گاز های گلخانه ای عمل کنند، انتظار می رود تا سال ۲۰۳۰ دما به طور نسبی افزایش یابد و پس از آن این دوره افزایش دما متوقف شود و به تدریج در یک بازه حداقل ۱۰۰ ساله، دمای کره زمین به حالت عادی بازگردد.

به گفته رئیس سازمان هواشناسی کشور، بدترین سناریوی تعریف شده در زمینه گرمایش جهانی این است که آهنگ انتشار دی اکسید کربن در جو در سال های آینده نیز مشابه شرایط موجود ادامه یابد که در نتیجه این شرایط در سال ۲۱۰۰ دمای کره زمین به طورمتوسط پنج درجه سلسیوس افزایش می یابد. خبر بدتر این است که در خاورمیانه دما بین پنج تا هفت درجه بیشتر می شود. باید دقت داشته باشیم که طی ۵۰ سال گذشته، ایران دو درجه افزایش دما داشته است و اگر این دو درجه به پنج تا هفت درجه برسد، به طور قطع ابعاد مختلف زندگی بشر را تحت الشعاع قرار می دهد. کوچکترین آسیب گرمایش در کشور ما این است که مناطق مختلف از سکنه خالی می شود.
 
 
انتهای پیام/
منبع: ایسنا
خبرگزاری میزان: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه ای منتشر می شود.
loading...

اطلاعات خبر


بازدید: 9
چاپ خبر
منبع:خبرگزاری میزان

کد خبر:1420939

شارژ رایگان

شارژ

با دوستان خود به اشتراک بگذارید

تگ ها

مطالب پیشنهادی از سراسر وب

خبرهای مرتبط

پربازدیدترین اخبار

—>