واى به حالت بختیار، اگر خمینى دیر بیاد

منبع : خبرنگاران جوان کد خبر: 49532
ده‌ها هزار تن از مردم تهران در خیابان‌هاى اطراف امجدیه با در دست داشتن عکس‌هاى امام خمینی (ره) به طرفدارى از رهبرى امام تظاهرات کرده و شعار می ‏دادند.


واى به حالت بختیار، اگر خمینى دیر بیاد
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ پس از فرار محمدرضا  شاه از خاک کشور و با گذشت فراز و نشیب‌های نهضت اسلامی به رهبری امام خمینی (ره)، کم کم فجر و ظفر ملت ایران پدیدار شد.   
 
شاه خائن، پس از جنایت‌های بیشمار حکومت پهلوی و به خاک و خون کشیدن خیل عظیمی از مردمی که پشت سر ولی فقیه زمان خود ایستاده بودند، زمانی که دید حتی حمایت بیگانگان هم نمی‌تواند حکومتش را حفظ کند، از کشور گریخت.   
 
روز هشتم بهمن ماه 57، فرودگاه مهرآباد همچنان در محاصرۀ تانک‌ها، زره‏‌پوش‌ها و اتومبیل‌هاى آتش‏ نشانى بود. با این حال فرار سربازان، درجه‏‌داران و افسران جوان از پادگان‌ها و پیوستن آنها به ملت تشدید یافته بود.  
 
بختیار در حالى که فرودگاه مهرآباد را به منظور جلوگیرى از فرود هواپیماى حامل امام خمینى و یارانش بسته بود، همچنان به تلاش خود براى باقى ماندن بر قدرت ادامه مى ‌دهد. حرف‌هاى ویلیام سولیوان سفیر آمریکا در تهران حاکى از این تلاش‌ها بود: «بختیار پس از اینکه با وساطت من موفق به جلوگیرى از استعفاى ارتشبد قره‏‌باغى از ریاست ستاد شد، گفت: با تدابیرى که پیش‏‌بینى کرده، پس از مراجعت آیت‏‌اللّه‏ خمینى (ره) اوضاع به نفع حکومت او تغییر خواهد کرد.»
 
سولیوان که سیاستمداری کهنه‏‌کار بود، می‌دانست شاپور بختیار هیچ شانسى ندارد؛ لذا به قول خود «به فکر تسریع در اجراى برنامه تخلیه آمریکاییان از ایران و تقلیل اعضاى کادر رسمى سفارت می‌افتد».

یکى از خبرگزاریها دربارۀ وضعیت آن روز شاه نوشت: «شاه از خیانت دوستان خود، سخت اندوهگین است و به این جهت طى چند روز گذشته حدود 12 کیلو لاغر شده است»!
 
در تهران هم، عده‌‏اى از ارتشیان، ساواکی‌ها و وابستگان رژیم شاه در ورزشگاه امجدیه گرد آمده و در پناه نظامیان و عده‌‏اى از چماقداران به تظاهرات پرداختند و حمایت خود را از دولت بختیار و سنگر قانون اساسى اعلام کردند. این در حالى بود که ده‌ها هزار تن از مردم تهران در خیابان‌هاى اطراف امجدیه با در دست داشتن عکس‌هاى امام خمینى به طرفدارى از رهبرى امام تظاهرات کرده و شعار می ‏دادند.
 
هشتم بهمن ماه 1357، روزنامه‏‌ها خبر دادند «سفر امام خمینى دو روز دیگر به تعویق افتاد.» این خبر براى ملت مسلمان ایران که مشتاقانه چشم به راه مراجعت رهبرشان هستند و خود را جهت استقبال از آن بزرگوار آماده کرده بودند، بسیار تأثرانگیز و نگران‏‌کننده بود. فرودگاه‌ها هنوز بسته بود. نگرانى و خشم مردم لحظه ‏به‏ لحظه افزایش می‌یافت؛ درگیری‌ها شروع می‌شد و با گذشت چند ساعت، شدت گرفت. در جنگ و گریز خیابانى، ده‌ها تن توسط مزدوران آمریکایى به خاک و خون کشیده شدند. مردم شعار می دادند: «واى به حالت بختیار، اگر خمینى دیر بیاد»، «اگر خمینى دیر بیاد، مسلسل‌ها بیرون میاد»
 
حضرت امام (ره) در بیانات هشتم بهمن ماه خود، با توجه به حوادثى که در ایران می‌گذشت، فرمودند: «...ما می‌بینیم همان بساطى که در زمان رضا خان ـ شاه سابق ـ بود حالا هم همانها دارد اجرا می‌شود... آن وقت آدم می‌کشتند حالا هم آدم می‌کشند، آن وقت غارت می‌کردند حالا هم غارت می‌کنند، آن وقت از اجتماعات جلوگیرى می‌کردند حالا هم جلوگیرى می‌کنند...»  
 
این در حالی بود که روحانیت مبارز به عنوان اعتراض به عمل ضد انسانى دولت غیرقانونى بختیار در جلوگیرى از مراجعت حضرت امام، در مسجد دانشگاه تهران دست به تحصن زده و در اعلامیۀ شمارۀ یک خود اعلام می‌دارند: «...تا بازگشت حضرت آیت‏‌اللّه‏ العظمى امام خمینى به وطن، به آغوش پر از مهر ملت، در مسجد دانشگاه تهران تحصن اختیار می‌کنیم و از این محل مقدس در کنار برادران دانشجوى خود، نداى حق‏‌طلبانۀ خود را به گوش جهانیان خواهیم رساند.. ».

 

گزارش الهام قبادی 


انتهای پیام /

loading...

اطلاعات خبر


بازدید: 64
چاپ خبر
منبع:خبرنگاران جوان

کد خبر:49532

شارژ رایگان

شارژ

با دوستان خود به اشتراک بگذارید

مطالب پیشنهادی از سراسر وب

خبرهای مرتبط

پربازدیدترین اخبار